5.09 ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΘΕΡΜΟΓΡΑΦΙΑ Η – Μ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ
Σκοπός
- Εξοικείωση των εκπαιδευομένων με αποτελεσματικά θεωρητικά και πρακτικά (IR) εργαλεία, για την δημιουργία και χρήση συστήματος εφαρμοσμένης θερμογραφίας.
- Ενίσχυση δυνατότητας τεκμηριωμένης διάγνωσης – για την υποστήριξη συμπίεσης κόστους λειτουργίας και συντήρησης, με εστιασμένες τεχνικές επεμβάσεις.
Σε Ποιους Απευθύνεται
- Σε Αποφοίτους Α.Ε.Ι. & Τ.Ε.Ι., Έμπειρους / Νέους Τεχνικούς συντήρησης εγκαταστάσεων και κατασκευαστικών έργων. Προς όσους τώρα ξεκινούν ή ήδη έχουν εμπειρία στη χρήση της τεχνολογίας διαγνωστικής θερμογραφίας.
Σημείωση: Η γνώση χρήσης θερμογραφικής κάμερας είναι επιθυμητή αλλά όχι απαραίτητη.
Περιεχόμενα Σεμιναρίου
3.1. Θεωρία Υπέρυθρης Ακτινοβολία
3.1.1. Το πείραμα του Χέρσελ – Ανακάλυψη των Υπερύθρων
3.1.2. Το ηλεκτρομαγνητικό φάσμα – Εστίαση στο Τμήμα Υπερύθρων
3.1.3. Φυσική Μετάδοσης Θερμότητας
3.1.4. Οι νόμοι συσχέτισης (IR) ακτινοβολίας με τη θερμοκρασία των σωμάτων
3.1.5. Τα ατμοσφαιρικά (IR) παράθυρα
3.1.6. Παράμετροι ικανότητας εκπομπής (IR) ακτινοβολίας των σωμάτων
3.1.7. Βασική συνολική εξίσωση θερμογραφικών (IR) μετρήσεων
3.1.8. 1ο Σύντομο τεστ
3.2. Οι Θερμογραφικές Κάμερες – Καθοριστικοί Παράγοντες Αξιοπιστίας Μετρήσεων
3.2.1. Οι καθοριστικές προδιαγραφές θερμογραφικών καμερών
3.2.2. Πρακτικά κριτήρια – δυνατότητες και όρια επιλογής
3.2.3. Η κρίσιμη έννοια της γεωμετρικής διακριτικότητας – Πως επηρεάζει τη διάγνωση
3.2.4. Η έννοια του λόγου απόστασης προς μικρότερο αντικείμενο (D:S) μέτρησης
3.2.5. Σπουδή στην κρισιμότητα της εστίασης
3.2.6. Συμπεράσματα
3.3. Θερμογραφικός Έλεγχος – Διαγνωστική Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων
3.3.1. Στόχοι και εξέλιξη μεθοδολογίας συντήρησης
3.3.2. Καθοριστικά πλεονεκτήματα από τη χρήση διαγνωστικής θερμογραφίας
3.3.3. Περιοχές εφαρμογής του θερμογραφικού ελέγχου
3.3.4. Γιατί θερμογραφικός έλεγχος ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων
3.3.5. Βασικές προϋποθέσεις για αξιόπιστο θερμογραφικό έλεγχο
3.3.6. Πως ορίζεται και που αναγνωρίζεται το σφάλμα λειτουργίας
3.3.7. Περιπτώσεις εφαρμογών (case studies) και Αξιολόγηση Επικινδυνότητας Λειτουργίας, από την Ελληνική Βιομηχανία: Υποσταθμοί, MCC’s, Πίνακες Φωτισμού, Καλώδια Ισχύος
3.3.8. Αρχές Αποτελεσματικής Επιθεώρησης Φωτοβολταϊκών Εγκαταστάσεων
3.3.9. 3ο Σύντομο τεστ
3.4. Θερμογραφικός Έλεγχος – Διαγνωστική Μηχανολογικών Εγκαταστάσεων
3.4.1. Βασικοί στρατηγικοί λόγοι για τη Θερμογραφική επιθεώρηση Μηχανολογικού Εξοπλισμού
3.4.2. Προϋποθέσεις / απαραίτητες συνθήκες για τη διασφάλιση αξιόπιστου ελέγχου
3.4.3. Περιπτώσεις εφαρμογών σε περιστρεφόμενο εξοπλισμό: κινητήρες / αντλίες / εξαρτήματα σύζευξης (γραναζοκιβώτια)
3.4.4. Περιπτώσεις εφαρμογών σε πυρίμαχα τοιχώματα: λέβητες / συστήματα συμπαραγωγής
3.4.5. Κλιμάκωση σφαλμάτων στις Μηχανολογικές Εγκαταστάσεις
3.4.6. Αρχές Ενεργής Θερμογραφίας – έλεγχος παραγωγής φωτοβολταϊκών συστημάτων (Lock-In Thermography)
3.4.7. 4 ο Σύντομο τεστ
3.5. Περιγραφή Επιτυχημένου Τεχνικο-Οικονομικά Συστήματος Διαγνωστικών Επιθεωρήσεων
3.5.1. Η προετοιμασία καταλόγου ελέγχου εξοπλισμού – Σχεδιασμός διαδρομών Κριτήρια Επιλογής Εξοπλισμού προς Επιθεώρηση
3.5.2. Εμπλεκόμενοι και τα καθήκοντά τους στην επιθεώρηση
3.5.3. Τι προηγείται και τι πρέπει να γίνεται στη διάρκεια της επιθεώρησης
3.5.4. Μεθοδολογία τεκμηρίωσης και ασφάλειας δεδομένων μετρήσεων
3.5.5. Τι (κατ’ ελάχιστον) περιλαμβάνει η επαγγελματική (IR) αναφορά
3.5.6. Κριτήρια αντικειμενικής αξιολόγησης επικινδυνότητας λειτουργίας
3.5.7. Η διορθωτική ενέργεια αποκατάστασης σφάλματος – πως τεκμηριώνεται
3.5.8. 5ο Σύντομο τέστ